dinsdag 17 april 2012

schoonmakers zijn nooit ziek

Complimenten en felicitaties voor de schoonmakers met de goede afloop van deze ongebruikelijk lange staking. Ze hebben ondanks alle onwil moedig volgehouden. Maar doorbetalen bij ziekte kon er kennelijk nog steeds niet van af anno 2012 bij al die instellingen en bedrijven die in het afgelopen decennium de salarissen van het management hebben verdubbeld.

maandag 16 april 2012

Links ontwaken?

Het is opvallend dat het dusverre vooral Amerikaanse economen als Paul Krugman en Stiglitz waren die er op wezen dat de bezuinigingswoede van Europees rechts uiteraard niet alleen averechts uitpakt en dus tot een nieuwe recessie leidt maar tevens een nauwelijks verhulde klassestrijd behelst: eindelijk een reden om het stelsel van sociale voorzieningen af te breken. Ontslagbescherming, pensionering, huursubsidie, kinderopvang, kunst.... alles is bespreekbaar behalve de belastingvoordelen van de rijken.
Op dit laatste punt lijkt naast de SP ook overig links nu eindelijk een beetje wakker te worden. Zie recente uitlatingen van Hollande in Frankrijk en Samsom van de "nieuwe" PvdA. Of het voorstel van Groen Links om de centen op te halen met een heffing op vervuilende energie.

zaterdag 14 april 2012

de schande van de VVD

De VVD was altijd een min of meer fatsoenlijke burgermans partij - rechts maar netjes en Thorbecke indachtig, al had de leiding soms neiging tot populistische trekjes.
Maar elk fatsoen is nu uit regeergeilheid overboord gezet. Men is bereid om zich ongeveer op dagelijkse basis in elke vereiste bocht te wringen om Wilders maar te kunnen blijven omhelzen. Geen incident is blijkbaar te genant.
Tot alles bereid om maar premier te mogen blijven spelen in de regering Wilders. Marionetten.

maandag 9 april 2012

ei,ei, een lekkernij

De paasdagen zijn een goede gelegenheid om onze eierproducenten te complimenteren met de grote omslag die ze gemaakt hebben. Veel eieren zijn vandaag de dag echt lekker.
Een decennium of twee geleden was er nauwelijks nog een eetbaar ei te vinden. Alle kippen leken wel op een exclusief menu van visrestanten te zijn gezet. Als je een ei opende sloeg je steevast een walm van visgeur tegemoet.
Maar tegenwoordig of het nu mais, meergranen, scharrel, eco, of vrije uitloop is: we krijgen niet alleen meer te kiezen maar ze zijn bijna altijd goed van smaak en geheel visvrij.

zondag 8 april 2012

Pasen

Dat mensenoffer om de godheid te verzoenen en ons van onze schulden te bevrijden... die hele dodencultus stuit mij tegen de borst.
Dat heidense ei daarentegen -als symbool van vruchtbaarheid en de nieuwe lente - laat ik mij graag smaken.

zaterdag 7 april 2012

europa is goed voor u

Die bejaarde Griek die uit wanhoop zelfmoord pleegt voor het Parlement... het zou wel heel naief zijn om te denken dat zoiets in Nederland niet kan gebeuren.
We zijn de laatste jaren al aardig onderweg. Er is door het zelfverrijkend tuig al een heel fijne recessie geschapen. Nog een paar jaar anti-Keynesiaans, neoliberaal afbraak-beleid van de ECB, de Duitse banken en de europese burokraten en nationaal uiteraard met enthousiaste hulp van VVD en CDA, en dan  creperen de 70 jarige werklozen (luie types zonder bonussen, waarom zoeken ze geen werk?) nog dit decennium op het Binnenhof.
De vraag is alleen wanneer ze de kinderarbeid weer invoeren.

dinsdag 3 april 2012

Georges Brassens

In veel gevallen ervaar ik U tube als een verrijking. Muziek die je al jaren kent wordt opeens voorzien van authentiek beeldmateriaal. Soms boeiend, soms grappig. Meestal voegt het een dimensie toe.
Maar soms blijkt het ook ontluisterend.

Toen mijn vader vroeg in de jaren zestig een grammofoon aanschafte bracht hij naar ik mij herinner ook twee grammofoonplaten mee. Vier ernste Gesange van Brahms in de vertolking van Aafje Heynis en een titel van Georges Brassens. Sindsdien onderhield ik met Brassens een warme band. Prettige muziek- ik verstond er weliswaar geen moer van en ben altijd te lui geweest om meer dan een paar strofen op te zoeken- maar altijd genoegelijk om mee te hummen als je in een licht depressieve bui was.

Tot ik onlangs de liederen vergezeld zag van beeldmateriaal van een paar van zijn optredens. Wat een verschrikking, wat heeft die man geleden. Zelfs voor een overduidelijk welwillend publiek is het een en al fladderende tics terwijl het zweet uit meer porien druipt dan een normaal gelaat lijkt te kunnen bevatten en de uitpuilende ogen in wanhoop heen en weer schieten in hun kassen..
Ik wist al wel dat het allemaal getroubleerder was dan het klonk en dat achter al die bezongen dames jongeheren schuil gingen. Maar dat het in die kast waar hij niet uit kon of durfde zoveel pijn deed maakte ook de gezellige muziek plotseling macaber.