zondag 1 juli 2012

de macht van de darmbacterie

Onlangs las ik in de krant het nieuwtje dat onze darmbacterien onze stemming en gedrag vergaander dan voorheen vermoed beinvloeden. Helaas kan ik het bericht niet terugvinden maar het verbaasde mij niet.
Altijd al gedacht dat mijn ziel in mijn darmbacterie woonde.
Wel kon ik op Google dit vinden:


De darmbacteriënvan elk menselijk individu blijken qua samenstelling onder te brengen in drie groepen, enterotypes genoemd. Elk enterotype heeft een karakteristieke, stabiele samenstelling van populaties darmbacteriën met kenmerkende eigenschappen. Elke darmbacteriegroep, die vergelijkbaar is met een bloedgroep, is onafhankelijk van woonplaats, gezondheid of leeftijd van de persoon. De ontdekking biedt aanknopingspunten voor een individueel medicinaal en voedingsadvies. Een consortium van onderzoekers uit tien landen, waaronder vier wetenschappers van Wageningen University, onderdeel van Wageningen UR, maakt hun vinding bekend in Nature (on line editie) van 20 april.

Een en ander roept de filosofische vraag op: is de darmbacterie er voor ons of zijn wij er voor de darmbacterie? Zijn wij de top van de evolutionaire pyramide, zoals onze ijdelheid ons ingeeft?
Of zijn wij evolutionair niet meer dan een luxe hotel ter verbetering van de overlevingskansen van onze darmbacterie?
Een ding is zeker: een fikse darmontsteking en diarrhee-aanval laat weinig heel van de illusie van de menselijke waardigheid.

vrijdag 29 juni 2012

toch dankbaar voor ons ziektezorgstelsel

Het lijkt er op dat de Amerikanen eindelijk een min of meer normale ziektekostenverzekering krijgen zoals in de gehele beschaafde wereld gebruikelijk is. Als ze tenminste zo verstandig zijn om niet op Romney te stemmen want die heeft al beloofd dat gehate Obamacare weer af te schaffen.
Bij het volgen van de gigantische ophef die er nu al drie jaar over is gemaakt zijn mij twee dingen bijgebleven.
De stupiditeit van Rechts Amerika. Bijna iedereen die in de VS echt serieus ziek werd ging tot voor kort failliet of dood. En meestal allebei. Maar elke poging om wat aan te doen aan al die onverzekerden of onderverzekerden werd beschouwd als niet minder dan een Communistische Aanslag op de Vrijheid.
In Nederland is een behoorlijke ziekenzorg - bij alle onvolmaaktheid- vanzelfsprekend. Het was een schok weer eens te beseffen dat het niet een natuurlijk gegeven is maar uiteraard mensenwerk en wel degelijk een reden tot grote dankbaarheid.
Dankbaarheid ironisch genoeg aan de Duitse bezetters. Wikipedia:
In Nederland werd in 1941 naar Duits voorbeeld een verplichte ziekenfondsverzekering voor de mensen met een inkomen beneden de loongrens ingevoerd (ziekenfondsgrens). 

woensdag 27 juni 2012

Israels in Amsterdam

Een charmante tentoonstelling in het Stadsarchief. Een paar heel sterke schilderijen en veel boeiende schetsen van het leven op straat en het werkzame leven van de armen - vooral de vrouwen.
Frappant is hoezeer de sociale verhoudingen zijn verschoven. De schilder is een nette meneer met een bolhoedje en een fascinatie voor de schilderachtigheid van de onderkant van de samenleving. Die bittere armoe en dat standenverschil zijn dankzij 100 jaar sociale strijd gelukkig verdwenen.
Ironisch genoeg zijn het nu de schilders die als kleine neringdoenden meestal op de grens van de armoe leven.

maandag 25 juni 2012

CO2 en ontwikkelingssamenwerking

Op teletekst 111 wordt ons vanuit Wageningen gemeld dat, als wij heel erg ons best doen, de zeespiegel "slechts" 75 centimeter gaat stijgen.
Op pagina 113 stelt de VVD voor het geld van ontwikkelingssamenwerking te gebruiken voor de aanleg van wegen zodat wij overal 130 kunnen rijden
Misschien moeten wij het voor de verstandelijk gemankeerden van de VVD nog even herhalen:
Nee, het geld dat bedoeld was voor de ellende in de wereld gebruiken om heel hard te rijden in je auto is NIET wat ze in Wageningen bedoelen met heel erg je best doen.

vrijdag 22 juni 2012

de kroket en de culi's

Het is mij een raadsel. De kroket is in Nederland zelfs onder culinair geschoolden een soort heilige koe. Iemand als Johannes van Dam wijdt er serieus kwaliteitsonderzoek aan. Dat is misschien nog te billijken, maar de vaak positieve uitkomst al weer een stuk minder. Zelfs top-koks generen zich niet om toe te geven dat ze er graag een eten van dit of dat merk.
Hoe krijgen ze die dingen in hemelsnaam door hun keel?
Zelf ben ik op leeftijd en is mijn smaak dus al flink achteruit gegaan. Bovendien rook ik stevig. Dus ik neem op voorhand aan dat ik hoogstens half zoveel proef als voornoemde experts maar ik heb al in geen jaren meer dan een halve kroket naar binnen kunnen krijgen. Die dingen zijn steevast bremzout en smaken naar een overmaat aan mosterd, lavas en goedkope ham. En vet dus.
Je zou bijna gaan twijfelen aan de smaak-papillen van al die twee-sterren "torentjes op een bedje van..." bouwers.

welkom

Waarom bezoekt een buitenlander Amsterdam?
Antwoord: de musea en de coffeeshops.
Wat doen wij dus als Nederland in een recessie zit en we iedere euro kunnen gebruiken?
We doen de musea geheel of half dicht en ontzeggen aan buitenlanders de toegang tot de coffeeshops.
Je moet er als gezagsdrager of bewindspersoon even opkomen! Nu nog even de Wallen afsluiten er komt helemaal niemand meer. Maar laten we vooral die leeg-staande kantoren ombouwen tot leeg-staande hotels.
Overigens is de volgende stap natuurlijk dat ik voor mijn anderhalve gram per maand helemaal naar Portugal of Uruguay moet.

maandag 18 juni 2012

de euro: hoe lang nog?

En die arme Grieken blijven dus nog even in de euro - als een mishandeld kind dat blijft hopen dat moeder Angela uiteindelijk toch nog van hem zal houden.
We zullen hopen dat papa Hollande voor hem durft op te komen nu hij wat steviger in het zadel zit.
Maar ik blijf vrezen dat drachmes drukken de enige uitweg is.