donderdag 20 oktober 2011

Ruggegraat

Ik ben er zeker van dat deze opmerkingen barsten van de spelfouten. Men mag dit zien als een daad van protest. Sinds een commissie van taaldeskundigheden om onnavolgbare redenen besloten heeft het niet bestaande woord ruggengraat in het nederlands te introduceren heb ik besloten niet meer mee te doen met die onzin. Wij hebben in nederland een graat in onze rug: ruggraat wordt uitgesproken als ruggegraat en ook zo geschreven. Klaar. In een moeite door heb ik ook al dat gepriegel met hoofd- danwel kleine letters en streepje juist niet of wel, maar overboord gezet. En aan dat Dictee doe ik al helemaal niet meer mee.
Wij nederlanders moeten tegenover die spellingsfundamentalisten meer ruggraat tonen.

P.S. Ik maak mij eigenlijk niet eens zozeer druk om de invoering van een nieuwe conventie in de schrijftaal als wel over het fenomeen dat die conventie dan weer wordt overgenomen in de spreektaal: nieuwslezers die plotseling ruggegraat met grote nadruk op de nieuw verzonnen N gaan uitspreken.
En daar maak jij je druk om? Toegegeven daar heb ik geen rationele verklaring voor zomin als voor de breinpijn die het oplevert als mensen in alle onschuld menen dat normaliter een inhoudsmaat betreft.

woensdag 19 oktober 2011

I Amsterdam

Dit is veruit de meest irritante reclameuiting die ik ken. Het is geen nederlands, het is geen engels. Ik vind het een flauwiteit, flut. Niks aan de hand zou je zeggen: er zijn zoveel irritante reclames. Maar in dit bijzondere geval zit het mij lelijk dwars.
Ten eerste gaat het hier niet om het gebruikelijke milieuvervuilende wasmiddel of obesitasbevorderend frisdrankje maar om Amsterdam. Dus de platvoersheid van deze slogan wekt bij mij gevoelens van schaamte op. Ik ben principieel tegen nationalisme en chauvinisme en andere stammenstrijd opwekkende opvattingen die samen met religie tot de ergste gesels van de mensheid behoren. Maar voor Amsterdam heb ik altijd heimelijk een uitzondering gemaakt in de gedachte dat als Spinoza trots was op Amsterdam ik mij dat ook wel kon veroorloven. In het buitenland zeg dan ook op de vraag waar ik vandaan kom steevast niet the Netherlands maar met enige voldoening Amsterdam. Schaamte dus. Maar het wordt nog erger.
Het schijnt zo te zijn dat de toeristen die onze stad bezoeken die loze kreet vreselijk leuk vinden en zich en masse bij die gigantische letters op het Museumplein laten fotograferen. Nou kan je nog denken: dat zijn vast fransen of italianen die zelf nauwelijks engels spreken en daarom van die banaliteit geen pijn aan de vullingen in hun gebit krijgen. Maar helaas.
Onlangs werd ik geconfronteerd met iemand die pienter is, in ruime mate over gevoel voor humor beschikt en bovendien beter engels spreekt dan ik die toch geheel ongevraagd meedeelde deze reclame leuk te vinden. Daar sta je dan.
Nou ja over smaak valt niet te twisten, zegt men dan. Dat lijkt de voor hand liggende uitweg.
Maar het geval wil dat ik het daar in het geheel niet mee eens ben. Ik ben integendeel van mening dat over smaak zeer belangwekkende discussies mogelijk zijn. En ik ga er prat op als rationalist het relativisme ook op esthetisch en ethisch terrein te verwerpen. Het is niet allemaal 1 pot nat en ieder zijn mening. Er is discussie mogelijk over kwaliteit en verschil in niveau. Ik kom daarop terug. 

dinsdag 18 oktober 2011

Incubatietijd

Wat mij het meest verbaast aan de wereldwijde protesten die nu gaande zijn is de enorm vertraagde timing.
Het kapitalisme stort in als gevolg van het systeemfalen van ongebreidelde marktwerking.
Zelfs Alan Greenspan gaf toe dat de theorie van een zichzelf corrigerende markt, als gevolg van desastreuze korte termijn hebzucht bij de grote spelers, niet bleek te kloppen. Het systeem moest worden gered door vergaand overheidsingrijpen (het vermaledijde socialisme). Einde van het marktfundamentalisme zou je denken.
Maar wat gebeurt? Bij de volgende verkiezingen worden in Engeland, in Nederland en bij de congresverkiezingen in de V.S. niet de sociaaldemocraten beloond maar tot mijn ontzetting de meest rechtse partijen aan de macht gebracht. Die doen uiteraard niets om het systeem aan banden te leggen maar maken met succes de economische ellende voor gewone mensen nog wat groter. En eindelijk na een zwangerschap van 3 jaar wordt een kleine protestbeweging geboren.

P.S. Toegegeven de Spanjaarden en de Grieken waren al wat eerder massaal op de been. Vooral de Griekse 1 % ers hebben het dan ook wel heel bont gemaakt. De krant bericht vandaag dat ze 600 miljard over de grens gesleept hebben naar vooral Zwitserland - meer dan alle door Europa toegezegde steun.

maandag 17 oktober 2011

de achterdeur

Het softdrugsbeleid van de nederlandse regeringen van het afgelopen decennium heeft uitsluitend bestaan uit pesterijtjes aan de voordeur - zie ontmoedigingsbeleid hieronder.
Inmiddels is het een schandaal dat aan de criminele en corrumperende situatie aan de achterdeur in het geheel niets wordt gedaan. Ja, er wordt wel eens een plantage opgerold of een aantal porsches in beslag genomen maar dat leidt alleen tot lichte prijsopdrijving en verdere woekerwinsten en criminalisering. Al dat zwarte geld zoekt een uitweg naar bijvoorbeeld de bouw en vastgoedhandel.
Terwijl de oplossing toch zo eenvoudig is. Legaliseer en leg de productie in handen van onze eerzame agrariers. En hef een stevige belasting op de verkoop. De woekerwinsten gaan dan naar de staatskas.
En iedereen krijgt belastingverlaging: hoera! Als de regering niet alleen nederwiet wil aanbieden kan zij misschien wat inkopen bij boeren in Afganistan en Marokko - dat zou pas vruchtbare ontwikkelingssamenwerking zijn.

Als ik mij niet vergis gaat Californie uit financiele nood geboren hierover binnenkort een referendum houden. De tijd dat Nederland gidsland was voor het drugsbeleid is droevig lang geleden.
Persoonlijk vind ik het zeer frustrerend dat ik met die gram in de maand (vergelijkbaar met 1 maal per week een glas wijn) die ik gebruik - hoe weinig ook- de criminaliteit subsidieer.

zondag 16 oktober 2011

marathon

Ook nog een tijd het einde van de marathon gadegeslagen.
Grote bewondering voor iedereen die de eindstreep haalt. Maar het is werkelijk niet om aan te zien.
Wat een gestrompel, wat een geschokschouder, met stijve benen of juist met de neus ongeveer in het asfalt: het is te pijnlijk om aan te zien.
Het is allemaal een groot misverstand. Mensen kunnen niet lopen. Het is een vergissing dat wij ooit uit de bomen zijn gekomen.

Damrak

Vandaag -the day after- alsnog een bezoekje aan het Damrak gebracht. Een genoegelijke sfeer. Naar schatting 70 kleine tentjes, 200 mensen en een tentoonstelling van de 1500 boodschappen, slogans en kreten die door de deelnemers van gisteren zijn achtergelaten, waaronder overigens heel geestige. Verder een organisatiecomite met 4 laptops en levendige discussies tussen jonge anti-globalisten en oude anarchisten.

Maar indrukwekend was vooral de optocht aan de overkant van het Damrak waar 10.000 en mensen op weg waren naar de Kalverstraat om een nieuwe broek met voorgefabriceerde slijtage te kopen.

Na anderhalf uur weer vertrokken. Aan mij heeft de revolutie niet veel: indertijd al na 16 uur uit het Maagdenhuis vertrokken wegens uitputting na een gebroken nacht op de vloer naast een prullenbak.

ontmoedigingsbeleid

De regering stelt met zorg vast dat er sprake is van een toenemend alcoholisme onder de bevolking.
Ook het zogenaamde coma-zuipen onder jongeren is voor de regering een punt van zorg. Daarom stelt de regering de volgende maatregelingen voor.
Slijterijen die zijn gevestigd binnen een afstand van 150 meter van een school zullen niet langer worden toegestaan.
Er komt een volledig verbod op alle alcoholhoudende dranken die meer dan 15% alcohol bevatten. De verkoop van whiskey, cognac en jenever wordt dus gestaakt aangezien deze dranken een bedreiging vormen voor de volksgezondheid.
De beroepsgroep van slijterijhouders heeft er in een protestbrief opgewezen dat jongeren met behulp van een scooter, fiets of zelfs te voet in staat zijn een afstand van 150 meter te overbruggen.
Tevens dat veel alholisten verslingerd zijn aan witte wijn en dat coma-zuipen meestal met het laagalcoholische bier plaatsvindt. Tevergeefs.

De vergelijking gaat natuurlijk mank. Alcohol richt werkelijk grote persoonlijke maatschappelijke schade aan. Van het verhoogde THC gehalte is jaarlijks hoogstens 1 dronken Franse touriste tijdelijk een beetje in de war.