maandag 9 april 2012

ei,ei, een lekkernij

De paasdagen zijn een goede gelegenheid om onze eierproducenten te complimenteren met de grote omslag die ze gemaakt hebben. Veel eieren zijn vandaag de dag echt lekker.
Een decennium of twee geleden was er nauwelijks nog een eetbaar ei te vinden. Alle kippen leken wel op een exclusief menu van visrestanten te zijn gezet. Als je een ei opende sloeg je steevast een walm van visgeur tegemoet.
Maar tegenwoordig of het nu mais, meergranen, scharrel, eco, of vrije uitloop is: we krijgen niet alleen meer te kiezen maar ze zijn bijna altijd goed van smaak en geheel visvrij.

zondag 8 april 2012

Pasen

Dat mensenoffer om de godheid te verzoenen en ons van onze schulden te bevrijden... die hele dodencultus stuit mij tegen de borst.
Dat heidense ei daarentegen -als symbool van vruchtbaarheid en de nieuwe lente - laat ik mij graag smaken.

zaterdag 7 april 2012

europa is goed voor u

Die bejaarde Griek die uit wanhoop zelfmoord pleegt voor het Parlement... het zou wel heel naief zijn om te denken dat zoiets in Nederland niet kan gebeuren.
We zijn de laatste jaren al aardig onderweg. Er is door het zelfverrijkend tuig al een heel fijne recessie geschapen. Nog een paar jaar anti-Keynesiaans, neoliberaal afbraak-beleid van de ECB, de Duitse banken en de europese burokraten en nationaal uiteraard met enthousiaste hulp van VVD en CDA, en dan  creperen de 70 jarige werklozen (luie types zonder bonussen, waarom zoeken ze geen werk?) nog dit decennium op het Binnenhof.
De vraag is alleen wanneer ze de kinderarbeid weer invoeren.

dinsdag 3 april 2012

Georges Brassens

In veel gevallen ervaar ik U tube als een verrijking. Muziek die je al jaren kent wordt opeens voorzien van authentiek beeldmateriaal. Soms boeiend, soms grappig. Meestal voegt het een dimensie toe.
Maar soms blijkt het ook ontluisterend.

Toen mijn vader vroeg in de jaren zestig een grammofoon aanschafte bracht hij naar ik mij herinner ook twee grammofoonplaten mee. Vier ernste Gesange van Brahms in de vertolking van Aafje Heynis en een titel van Georges Brassens. Sindsdien onderhield ik met Brassens een warme band. Prettige muziek- ik verstond er weliswaar geen moer van en ben altijd te lui geweest om meer dan een paar strofen op te zoeken- maar altijd genoegelijk om mee te hummen als je in een licht depressieve bui was.

Tot ik onlangs de liederen vergezeld zag van beeldmateriaal van een paar van zijn optredens. Wat een verschrikking, wat heeft die man geleden. Zelfs voor een overduidelijk welwillend publiek is het een en al fladderende tics terwijl het zweet uit meer porien druipt dan een normaal gelaat lijkt te kunnen bevatten en de uitpuilende ogen in wanhoop heen en weer schieten in hun kassen..
Ik wist al wel dat het allemaal getroubleerder was dan het klonk en dat achter al die bezongen dames jongeheren schuil gingen. Maar dat het in die kast waar hij niet uit kon of durfde zoveel pijn deed maakte ook de gezellige muziek plotseling macaber.

donderdag 29 maart 2012

Omar Khayyam

Against Astrology
The good and bad
that are in human nature,
the joy and grief
that are in fate and destiny–
do not attribute them to
the movement
of heavenly bodies;
for according to the path of science,
the stars are a thousand times
more helpless than you.
Translated by Juan Cole

Cole's site is nuttig voor iedereen die geinteresseerd is in de ontwikkelingen in de Arabische wereld. Als bonus vertaalt hij regelmatig een vers van Omar Khayyam. Dit is misschien niet Omar zijn mooiste maar de gedachte aan de hulpeloosheid van de sterren ontroert mij.
Khayyam was een genie van het type Leonardo: astronoom en wiskundige, maar ook dichter, maar dan in het Perzie van de 11 de eeuw. De Verlichting kwam in Iran eerder dan in Europa.


woensdag 28 maart 2012

damesbroek

Helaas is mij door de verbazing ontschoten door welke associatie maar vanmiddag rees uit de spelonken van mijn brein plotseling de herinnering op dat -vermoedelijk in de winter van 1961- er op mijn school een serieuze discussie gevoerd werd of het met de gymnasiale vrouwelijkheid in overeenstemming kon zijn dat enkele meisjes -die tien kilometer moesten fietsen in de vrieskou- op school verschenen in een damesbroek.
Ik herinner mij van de uitkomst alleen nog dat een poging tot verbieden het niet meer heeft gehaald. En nog geen tien jaar later liepen ze gelukkig allemaal in een hotpant. Ironisch genoeg ook in de winterkou.

zondag 25 maart 2012

Tourisme naar het verleden

Er is geen enkele reden om nostalgisch terug te zien op het verleden. Nog los van onze medische en technologische verworvenheden is ook de staatsinrichting in het verleden zelden aantrekkelijk behalve als men toevallig als prins geboren werd.
Maar sommige tijden of culturen lijken wel opwindend of maken op zijn minst nieuwsgierig. Ik zou bijvoorbeeld best eens een maand op vacantie willen naar het Italie van de Renaissance.
Of naar het Athene van Pericles, Socrates en Euripides. Athene was, afgezien van de slavernij, democratisch en egalitair genoeg om de diepe haat en verachting op te wekken van een arrogante aristocraat als Plato, die in zijn Staat dan ook als ideaal een totalitaire standensamenleving voorstelt. Waarschijnlijk was het dus in het Athene van die tijd voor een gewone burger zo beroerd nog niet.
En wat te denken van Minoisch Kreta? In de enthousiaste beschrijving J.J. Norwich in The Middle Sea:
This extraordinary civilisation -talented, cultivated and extremely rich- ruled an empire of the Aegean and until around 1400 B.C. exercised a powerful influence over the whole eastern Mediterrenean, ....It must have been fun to be a Minoan. The objects that they left behind them give the impression of a happy, peaceful, carefree people; secure enough to leave their cities unwalled.....Their clothes were elaborate- sometimes almost fantastical - with a good deal of toplessness, their jewellery of dazzling golden filigree. They enjoyed a degree of luxury unprecedented in history....They mistrusted all things military. They made love, not war.
Het is de vraag of wij dit fraaie beeld niet vooral danken aan onze onwetendheid maar toch stemt het vrolijk dat de geschiedenis misschien niet altijd en alleen maar ellende heeft betekent.
Maar het liefst zou ik een kijkje nemen bij - nog ouder en geheimzinniger- de Indus vallei cultuur. Wij hebben het over 3000 v. C. en hierover weet men bijna niets behalve dat de grote stedelijke complexen een geavanceerd rioleringsstelsel kenden. En dat zij naast veel ander waardevols misschien al yoga hadden uitgevonden. En dat men alleen burgerwoningen gevonden heeft en badhuizen en graanopslagplaatsen maar  geen paleizen en kerkgebouwen! De bestuursinrichting is onbekend maar denk eens in: geen paleizen en tempels- dat niveau van beschaving hebben wij, ook nu nog, nooit meer bereikt.